ถนนคนเดิน

ช่วงเศรษฐกิจฟื้นตัว ทำให้ย่านการค้าหลายแห่งเริ่มแสดงความ “คึกคัก” ขึ้นมาอย่างออกนอกหน้า ไม่เว้นแม้แต่ แหล่งทำมาค้าขายบนถนน ริมฟุตบาท ที่นิยามกันว่าเป็นตลาด “ถนนคนเดิน” หรือ วอล์คกิ้ง สตรีทที่เคยเงียบเหงาไป กลับมามีสีสันต่อลมหายใจให้กับผู้ประกอบการธุรกิจหน้าใหม่ ที่ยังไม่มีโอกาสเข้าไปวางสินค้าขายในห้าง!


ว่าไปแล้วการลงทุนทำการค้าบนถนนแบบ วอล์คกิ้ง สตรีท เป็นการเริ่มต้นฝึกการค้าที่ง่ายที่สุด เพราะมีต้นทุนต่ำ หนำซ้ำหลายสถานที่ยังไม่มีการเก็บค่าเช่า สำหรับคนไอเดียดีๆ ที่มีผลิตภัณฑ์หรือ แนวคิดด้านธุรกิจที่น่าสนใจจะเข้ามาหารายได้ เพราะทางผู้จัดเองก็คิดว่าสิ่งเหล่านี้เป็น “แม่เหล็ก” ดึงดูดลูกค้าให้เข้ามาเดินจับจ่าย ซึ่งได้ผลดีกว่าการทุ่มงบโฆษณาแล้วปรากฏว่า คนมาแล้วไม่มีอะไร “แตกต่าง” จากที่อื่น...

การค้าแบบ “ถนนคนเดิน” จึงต้องมีสิ่งที่พิเศษจากศูนย์การค้า ไม่ว่าจะเป็นบรรยากาศเปิดโล่ง, การแสดงดนตรีกลางถนน, สินค้าที่น่าสนใจ หาไม่ได้จากที่อื่น หรือแม้แต่ “สอนอาชีพ” ที่ไม่ธรรมดา


ผมไปเดินตลาด “ถนนคนเดิน” ครั้งล่าสุด (11 กย. 52) ที่แหลมแท่น บางแสน จังหวัดชลบุรี ซึ่งเริ่มได้รับความนิยม ยิ่งดึกคนยิ่งคึกคัก แต่สิ่งที่สังเกตุเห็นได้ก็คือ พ่อค้า แม่ขาย ส่วนใหญ่ยังอยู่ในวัยละอ่อน บางคนมาร้องรำทำเพลง หาเงินเพื่อออกค่ายทั้งชุดนักเรียน นักศึกษา , บ้างเล่นระนาด, รำลาวกระทบไม้ หรือแม้แต่วาดฉากขึ้นมาแล้วรับถ่ายภาพ ล้วนเป็นกิจกรรมที่ทำให้เด็กรู้จักใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ บางที เรื่องของตลาดนัดแบบ วอล์คกิ้ง สตรีท หากมองข้ามเรื่อง “จำนวนคนที่มาเดิน” มองข้ามเรื่องของ “ยอดขาย”
แค่เป็น “ทำเล” ให้เยาวชนไทยมีสนามไว้ฝึกความคิด สร้างสรรค์ และใช้เวลาว่างเพื่อบำเพ็ญประโยชน์ รู้จักทำมาหากิน เพียงเท่านี้ ก็คุ้มค่ากับการจัดงาน “วอล์คกิ้ง สตรีท ” แล้วครับ

ว่ามาทั้งหมดนี่ เผื่อจะเป็น "ไอเดีย" ให้ผู้เกี่ยวข้อง บรรจุเข้าไปอยู่ในแผน "ครีเอทีฟ ไทยแลนด์" ที่อุตส่าห์ตั้งงบไว้ตั้ง 2 หมื่นล้าน

กีฬาช่วยให้ร่างกายคนแข็งแรง ดนตรีช่วยกล่อมเกลาจิตใจ

อาหารทะเลชุปแป้งทอด ของโปรดของใครหลายคน


ปลาหมึกชุปแป้งทอด ตัวละ 45 บาท ขายดีจนแม่ค้าหั่นไม่ทัน

กิจกรรมบนเวที สีสันที่ขาดไม่ได้บนถนนคนเดิน

ทั้งผู้ซื้อผู้ขาย ส่วนใหญ่ยังอยู่ในวัยโจ๋ ว่ากันว่าช่วงที่ มหาวิทยาลัยบูรพาปิดเทอม ทำเอาตลาดแห่งนี้เหงาไปเหมือนกัน!